تو مال منی

X

تو مال منی


	درباره وبلاگ هیچ کسی از آینده خبر نداره به جز اونی که اون بالاست به جز خدا که مهربونترین ولی چیزی که الان هست چیزی که خدا الان خواسته اینه که دو تا آدم که یکی این سر دنیاست یکی اون سر بخوان که مال هم با شن ولی هیچ کس نیدونه چی میشه کاش مال من باشی همیشه با خودم می گم اگر خدا مرا جور دیگه ای می خواست جور دیگه ای می آفرید پس حالا که دوستت دارم اون خواسته که دوستت داشته باشم آخرشم با خودش اینو الان که ماها میگذره مینویسم میدونستم که اون میخواد و آخرش این شد من و تو زن و شوهر شدیم و واسه همیشه با هم منوی اصلی صفحه نخست پست الكترونيك آرشيو مطالب نویسندگان سارا علیرضا آرشیو مطالب تیر 1387 اردیبهشت 1387 دی 1386 آبان 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 آرشيو پيوندها حرف های مجازی جوجوی من(محرم رازهایم)روزهای سرد ابراهیم عشق كوه انتظار وبلاگ صدف جون چاپاريست عشق من الهه دست نوشته هاي يه آدم مريض شاپرك شب RSS ترجمه قالب رضا امین زاده Powered By BLOGFA.COM


	۱۷ مرداد عروسیمه انگار باورم نمیشه نمی دونم هنوز عاشقم یا نه ولی هنوزم دلم واسه دیدنش پر میزنه روز زن مبارک \|+\| نوشته شده توسط سارا در سه شنبه 4 تیر1387 \|


	نگاه تو شعری بی نهایت خواندنی ست می شود یکبار دیگر میان تماشا و حضور چشمهایت را تکرار کنی؟ وای که چقدر دوست دارم هر روز بیشتر از دیروز \|+\| نوشته شده توسط سارا در یکشنبه 1 اردیبهشت1387 \|


	همین جوری یهویی بعد از مدت ها دلم هوای نت کرد و وبلاگم که یه روزی تنها محل درد و دلمون بود و حالا اینقدر خوشبختم که.... در آستان حضورش میان شرم و کلام سلام کردم و او عاشقانه گفت سلام نگاه من به نماز ایستاده بود انگار که قبله ام به برابر چو قرص ماه تمام نگاه او به سخن آمد و چه شیرین گفت: خوش آمدی به دلم ای غریبه ی گمنام پیاده شانه به شانه قدم زنان رفتیم به میهمانی گلهای عشق آتش فام نهال وحشی دستانمان به هم پیچید چه شاعرانه چه شوق آفرین چه ناهنگام نگاه عاشق ما عاشقانه تر می گفت: سحر سلام شکوفه سلام عشق سلام \|+\| نوشته شده توسط سارا در یکشنبه 1 اردیبهشت1387 \|


	\|+\| نوشته شده توسط سارا در پنجشنبه 27 دی1386 \|


	با اومدنت تو زندگیم تنهاترم کردی چون به خاطرت از همه چیز دست کشیدم ام توام.. \|+\| نوشته شده توسط سارا در یکشنبه 23 دی1386 \|


	هی... حالام که مال هم شدیم همیشه از هم دوریم انگار ما همه چیزمون با بقیه فرق داره آشناییمون ازدواجمون حالام دوران عقدمون ۱۴ روز روز کمی نیست که من تو رو ندیدم نمی دونم این انتظارا کی میخواد تموم بشه \|+\| نوشته شده توسط سارا در چهارشنبه 30 آبان1386 \|


	تو روز اول خداوند آفتاب را آفريد روز دوم دريا روز سوم صدا را روز چهارم رنگ ها را روز پنجم حيوانات روز ششم اشيا را روز هفتم انديشيد كه چه چيزي نيافريده پس تو را براي من آفريد \|+\| نوشته شده توسط سارا در چهارشنبه 30 آبان1386 \|


	یه دنیا تشکر متشکرم: برای همه وقت هایی که مرا به خنده واداشتی. برای همه وقت هایی که به حر ف هایم گوش کردی. برای همه وقت هایی که به من شهامت و جرأت دادی. برای همه وقت هایی که با من شریک شدی. برای همه وقت هایی که با من به گردش آمدی. برای همه وقت هایی که خواستی در کنارم باشی. برای همه وقت هایی که به من اعتماد کردی. برای همه وقت هایی که مرا تحسین کردی. برای همه وقت هایی که باعث راحتی و آسایش من هستی. برای همه وقت هایی که گفتی "دوستت دارم". برای همه وقت هایی که در فکر من بودی. برای همه وقت هایی که برایم شادی آوردی. برای همه وقت هایی که به تو احتیاج داشتم و تو با من بودی. برای همه وقت هایی که دلتنگم بودی. برای همه وقت هایی که به من دلداری دادی. برای همه وقت هایی که در چشمانم نگریستی و صدای قلبم را شنیدی. به خاطرهمه این ها، هیچ وقت فراموش نکن که: همیشه برای گوش دادن به حرف هایت آمادگی دارم. همیشه پشتیبانت هستم. من مثل کتابی گشوده برایت خواهم بود. فقط کافی است چیزی از من بخواهی، بلافاصله از آن تو خواهد شد. می خواهم اوقاتم را در کنار تو باشم. من کاملاً به تو اطمینان دارم و تو امین من هستی. در دنیا تو از هر چیزی برایم مهمتر هستی. همیشه دوستت دارم، چه به زبان بیاورم چه نیاورم. همین الان در فکر تو هستم. تو همیشه برای من شادی می آوری به خصوص وقتی که لبخند بر لب داری. من همیشه برای تو این جا هستم و دلم برایت تنگ است. هر وقت که احتیاج به درد و دل داشتی روی من حساب کن. تو در تمام ضربان های قلبم حضور داری دوستت دارم علیرضای من \|+\| نوشته شده توسط سارا در چهارشنبه 30 آبان1386 \|


	.... \|+\| نوشته شده توسط سارا در دوشنبه 21 آبان1386 \|


	واي كه چقدر دلم گرفته 3 ماه كه با هم ازدواج كرديم يعني به نهايت آرزو و رويامون رسيديم روز به روز به عشق و علاقه ام اضافه مي شه اما اينكه هميشه ازم دوري خيلي اذيتم ميكنه حالا ديگه بايد براي ساختن يه زندگي تلاش كنيم در نتيجه واسه هم خيلي كمتر وقت داريم هر روز بايد روزها رو بشمارم كه كي مياي و من ميتونم ببينمت و بيام بغلت خيلي سخته از كسي كه بودن با اونو حقت ميدوني هميشه دور باشي اينه كه باز پناه آوردم به نت به جايي كه با ورود بهش تو رو پيدا كردم يا بهتر بگم تو اومدي تو زندگيم و حالا هم شدي شريكم به همين سادگي فكرشو كه مي كنم همه چيز به نظرم عجيب نمي دونم من بيشتر وقتا هيچي نمي دونم حتي نمي دونم چي بنويسم كه يكم سبكم كنه تو هم كه مثل هميشه سر كاري راستي چرا ما هميشه بايد از هم دور باشيم؟؟ \|+\| نوشته شده توسط سارا در دوشنبه 21 آبان1386 \|